Meir enn tusen ord

Rett i fjæra

2012-01-30T18:36:00.000+01:00

Etter jobb i dag var det berre ein ting å gjere.

Hive kamera og stativ på ryggen og "løpe" ned til sjøen.

Veldig kaldt, mest fint.

Vintersol

2012-01-29T18:17:00.000+01:00

Åh, endelig.

Vintersol. Varm i kjakane. Fotografering.

Snart vaflar.

Beste søndagen.

Brunbeisa ytterdør.

2012-01-27T14:23:00.017+01:00

Noko som gjorde meg glad i går:
Å bli invitert på halvtårsfest til verdens beste tanteunge.
Kva gjorde du klokka halv åtte i dag tidlig?
Då sov eg.
Kva gjorde du for 15 minutter siden?
Då tørka eg støv og var drittlei.
Det siste du sa høgt?
Eg går ned på dataen ei stund.
Det siste nokon sa til meg:
Trenge vi å gjør nåkke meir no då ?
Kva har du drukke i dag?
Vatn.
Kva var det siste du åt?
Paranøtter.
Kva var det siste du kjøpte?
Eit kamerastativ.
Kva slags farge er det på di ytterdør?
Brunbeisa!
Kva slags vær er det no?
Vind, kaldt, opplett, vind og kaldt.
Beste smak på is?
Sjokolade.
Trur du på kjærlighet ved første augekast?
Hm. Ikkje sikker. Betatt ved første augekast trur eg på.
Sover du tungt?
Det varierer. Men oftast ikkje.
Har du mareritt?
Ja. Og våkne livredd og forstå at det berre var ein draum. Det er deilig det.
Trivast du med jobben din?
Varierer. Hadde eg vunne 5 millionar i lotto så hadde eg nok slutta og gått ein anna veg.

Lista har eg oversatt fra svensk og rappa her.

Og fint på ein fredag.

Bilder er linka.

Uklart

2012-01-25T20:54:00.000+01:00

Eg prøvde å ta litt bilder i skogen i går med stativ og lang lukkertid.

Vel, resultatet er åpenbart.

Uklart.

Lika dei likevel eg.

Lyset frå bålet

2012-01-24T20:10:00.000+01:00

Fotograf: Tobias

Finaste kvelden med dei aller finaste.

Finst det finare lys enn det frå eit bål i mørket ?

Keep Your Head Up

2012-01-21T16:55:00.001+01:00

Det er tittelen på sangen eg har hørt på i heile dag. Du kan høyre den her.

"Oh feelin' blind, to realise,
All I was searchin' for... was me."

Kvar gong eg høyrer Ben Howard synger dette, treff det så veldig i hjertet. Og så blir det berre endå sterkare når han syng;

"....keep your head up, keep your heart strong..."
"....keep your head set in your set in your ways..."

Bildet er lånt her.

Songen kom til meg dagen etter at eg har rydda opp og lagt ein klar plan for korleis mørke, tunge, triste tankar ikkje skal få trollbinde meg meir. Dei skal ikkje få makt. Dei kjem nok til å være nærværande no og då. Heilt greit. Men då fester eg dei i en ballong fyllt med helium og lar dei fly avgarde. Takknemlig for at eg oppdaga at dei kom, glad for at dei reiser sin veg.

On my office walls

2012-01-13T17:39:00.000+01:00

Siste tida har vore jobb jobb jobb.

Då er det deilig med litt inspirasjon på veggane.

Sånn at ikkje eg går på veggane.

Og no er det over. Alt levert. Tilbake til kvardagen. Blir deilig.

I bratta og litt lenger

2012-01-11T18:19:00.001+01:00

Finaste dagen i skogen

2012-01-08T22:42:00.000+01:00

Beskjeden og ut med ho

2012-01-06T16:26:00.001+01:00

Eg kjøpte ein litt beskjeden amaryllis til jul.

Han spratt ikkje ut før i går.

Trettende dag jul.

Ut med ho.

White

2011-12-31T11:43:00.002+01:00

"Darkness cannot drive out darkness; only light can do that. Hate cannot drive out hate; only love can do that."

-- Martin Luther King, Jr.

Mama has got a new baby

2011-12-30T14:18:00.001+01:00

Først kom kortet som han hadde gjømt i eit av julehjertene på juletreet.

Eg las og måtte svelge om og om igjen, for eg ville ikkje grine på julafta.

Han skreiv det finaste.

Så kom gåva.

Eg ante virkelig ikkje kva det var.

Men fornemmelsen kom då eg såg eska.

Det kunne vel ikkje være ?

Eg åpna lokket på eska

og mista fullstendig pusten.

Eg kunne ikkje tru det, eg kunne ikkje ta i mot.

Så altfor altfor mykje.

Eg distanserte meg frå draumen i eska og tenkte at denne må eg sende tilbake.

Eg brukte tre dager på å akseptere.

Eg forhandla.

Eg gret.

Eg var faktisk skikkelig drittsekk med han eg elsker.

For eg har ikkje gener for å ta i mot.

Han ga meg draumen og det var så sterkt at mitt følelsesregister ikkje ante kva det skulle gjere.

Og no baby, no skal eg og du bli bestevenner og bildene i dag er dei første eg tar tatt med det nye objektivet eg fekk frå den aller finaste til jul.

Våre julebord

2011-12-29T15:10:00.000+01:00

Bartenissen - God jul!

2011-12-24T13:14:00.001+01:00

Ein tidleg førjulsmorgon for nokre år sidan fant Tobias ut at denne nissen hadde så altfor lang bart.

Og no står nissen der kvart år med den fintrimma barten sin og smiler.

Gode minner.

Og for meg handlar jula om å samle gode minner.

Og om å la tradisjonane få leve.

Jula er magisk.

Med denne songen ønsker eg alle ei strålande julefeiring.

Snakkast neste år.

Hjelp, det er jul.

2011-12-20T21:42:00.000+01:00

Kvart år før jul så drøymer eg at eg har gløymt at det er jul og at eg våkner på julafta uten at noko som helst er gjort. Panikken brer seg og eg blir heilt fortvila.

Så våkner eg og er superletta over at det berre var tankespinn alt i hop.

I år blir jula vår litt annleis enn vanlig.

Flokken er splitta og på julafta blir det berre kjernefamilien pluss ei sviger og ein svigers.

Eller mi mor og Frode sin far om du vil.

Vi inviterer min familie til julegraut lillejulafta.

Ein tradisjon vi starta med fordi det blei altfor mykje eting på julafta.

Og tredjedag "tamtaram" blir min flotte sambuar 29 (+11) år.

Det blir ei rolig feiring med den næraste familien, så trør vi heller til med ein skikkelig fest på nyåret.

Gjøna eit bilvindu

2011-12-12T21:29:00.000+01:00

Livin la vida loca

2011-12-11T23:45:00.000+01:00

I boks

2011-12-07T21:41:00.000+01:00

Skjerpings

2011-12-06T18:18:00.000+01:00

Når eg fotograferer så prøver eg å styre skarpheten i bildene.

For eg liker jo å ha kontroll.

Men avogtil så blir det skarpt ein anna plass enn eg hadde tenkt.

Ofte blir desse bildene sletta.

Bildet over derimot fekk bli.

Fordi eg syntes det var mykje meir interessant når det var skarpt på "feil" plass.

Notat til meg sjølv:

Øv deg meir på skarphet.

Slepp kontrollen og vær i prosessen.

Det er DÅ det oppstår magi.

Og hokus pokus, krumkaker og sjakkruter.

For det er jo snart jul.

Please, come back

2011-12-01T20:25:00.000+01:00

Mid Century Modern

2011-11-29T19:29:00.000+01:00

Alle bildene er lenka.

Sjukt inspirerande tidsepoke.

Eg trur eg har funne mi tid.

Analog

2011-11-28T17:09:00.000+01:00

Vi har to analoge kamera.

Det gamle som pappa hadde. Det som han brukte til alle barnebildene av meg.

Og som eg brukte til stillbilder av Dynastiet. (Mamma holdt på kverke meg når ho framkalte filmen hihi).

Så har vi Alf sitt. Han var onkelen til Frode.

Vi fekk kameraet, alle objektivene og stativet han brukte.

Fantastisk fint utstyr.

Bildene over er tatt med Alf sitt kamera.

Filmen eg sette i (dvs. Frode sette i, for eg finst jo ikkje teknisk anlagt)

var ein gammal utgått Fuji Velvia 100F.

Eg likar analogt, masse!

Og eg har fleire rullar med film.

Lykke.

Reisebrev

2011-11-25T09:45:00.002+01:00

Å reise er noko av det beste eg veit.

Liker å sitte på flyplasser og sjå på folk. Og lure litt på kor dei skal.

Det er så mange spennande historier som utspelar seg på flyplassar.

Dei to gamle damene som klemmer hjertelig når dei finn kvarandre med ankomsthallen. Brevvenner i 50 år, begge måtte bli enker før dei endelig fekk treffe kvarandre.

Ho som aldri vil gi slipp på han i uniform. I lommen ligg brevet han har gitt henne som ho skal spare spare spare. Men som ho river opp så fort han er ute av syne.

Ungar opp ned på baggasjetralla medan foreldra ventar på kofferten. Mor og far snakkar ikkje i lag. 14 dagar på Gran Canaria blei i lengste laget.

Han i Armani-dress som snakkar høgt i telefonen, samtidig som han betaler for kaffien på 7Eleven. Fordi det såg han sjefen gjorde det sist dei var på reise i lag, og det såg litt tøft ut.

Ho som les i ei bok og aldri ser opp. Fordi ho hatar å bli sett.

Flyvertinnene med dei høgaste hælane og dei breiaste smilene. Slitne på innsida, men profesjonelle heilt ut i dei raudlakkerte neglene.

Gjengen i baren som drikk hardt. Ytterst sit han som alltid er litt utanfor. Han synes det er greit.

Dama i passkontrollen som smilte til han høge mørke før deg, men som ikkje gidder å sjå opp når du går gjennom.

I taxfree-butikken spring nokon for livet. For dei skal jaggu ha kvoten sin sjølv om flyet går om mindre enn eit kvarter. Framme i køa spør dei høflig men svett om å få komme foran deg.

Og midt blandt dei går eg og sullar og nyt kvart eit sekund. Fordi eg har god tid og er nysgjerrig.

Pepperkaker og ein haug med lys.

2011-11-23T10:25:00.000+01:00

Den siste tida har det blitt mykje bilder og lite ord.

Har liksom ikkje så mykje lurt på lager. For dagane berre går dei.

Den eine hekter seg på den andre og blir til ei lang kvardagslenke.

Og det bør eg være veldig takknemlig for. Vi har det godt.

Vi er heldige.

Og no kjem førjulstida.

Det som kan være den finaste tida på året.

Drit i å vaske alle vindu og tak og veggar.

Bak pepperkaker med ungane, tenn ein haug med lys og lag juleverksted.

Det er kosen ein har lyst å ta vare på, resten kan ein ta seinare.

Påminning til meg sjølv og alle andre som kan trenge det.

Soulsisters

2011-11-22T17:16:00.000+01:00

Dei finaste

2011-11-20T13:16:00.000+01:00

Ville så gjerne ta nokre bilder at gutane til julekort.

Men lyset forsvant så fort. Så bildene vart litt uklare på grunn av høg iso og jammen meg kom det med ein arm som eg ikkje såg før etterpå.

Det gjør ingenting.

For dette er gutane mine.

Dei finaste.

...

2011-11-18T20:04:00.001+01:00

The same, but different

2011-11-18T08:30:00.001+01:00

Refleksjon

2011-11-17T20:57:00.001+01:00

Heilt fint

2011-11-16T19:51:00.000+01:00

at snøen ikkje har komt endå.

Men kaldt er det og det var heilt rett med ullundertøy i dag.

Skogen baud på sitt beste i dag og.

Elsker skogen altså. :)

Lugn

2011-11-15T14:41:00.000+01:00

Sakn

2011-11-13T19:02:00.000+01:00

11.11.11

2011-11-11T00:34:00.001+01:00

the laughing heart

by charles bukowski

your life is your life

don’t let it be clubbed into dank submission.

be on the watch.

there are ways out.

there is a light somewhere.

it may not be much light but

it beats the darkness.

be on the watch.

the gods will offer you chances.

know them.

take them.

you can’t beat death but

you can beat death in life, sometimes.

and the more often you learn to do it,

the more light there will be.

your life is your life.

know it while you have it.

you are marvelous

the gods wait to delight

in you.

(gammalt bilde om igjen)

meir ærlig. frå no av.
i eventyr sprekk troll i sola.

mitt liv, mine muligheter.
mitt liv, mine troll.

eg vil kvar dag minne meg sjølv på å sleppe sola inn i hjartet mitt.
eg vil velge å gi slipp.
eg vil velge å ta i mot.

for livet er vakkert,
uslipt og røft.

aksept og takknemlighet.
muligheter.

frå no av.

Uklart

2011-11-06T01:26:00.000+01:00

Desse bildene er heilt heilt ute av fokus.

Og det er favorittbildene mine frå dei siste vekene.

Trur det er fordi dei er på kanten av komfortsona mi og likevel fungerer.

Fokus er noko eg vil leike meir med.

Alle desse kveldane

2011-11-05T17:41:00.003+01:00

Rineke Dijkstra

2011-11-04T11:16:00.000+01:00

Denne veka har eg oppdage ein ny fotograf, nederlandske Rineke Dijkstra. Ho tar geniale portrett.

Dette bildet er av ei bosnisk jente på eit asylmottak i Nederland i 1994.

Heile familien budde på eit pittelite rom og for å gi situasjonen verdighet, laga Dijkstra eit provisorisk fotostudio i eit hjørne av rommet.

Dette er eit av dei sterkaste bildene eg har sett.

Kanskje ein må ha vore i gjennom ein fødsel sjølv for å forstå det.

Dijkstra har tatt ein serie bilder av barn og unge på ei strand.

Dette glapp augene tilbake på heile tida.

Fasinerande på ein litt ubehagelig måte.

Ein matador like etter kamp.

Alle bildene er linka.

A bit different

2011-11-02T18:26:00.000+01:00

See the eye?

Haustglad

2011-11-01T17:48:00.000+01:00

Ute regner det.

Men eg er haustglad likevel.

Kan jo berre puste inn desse bildene ei stund.

Silhouettes

2011-10-28T10:39:00.000+02:00

My morning

2011-10-26T11:27:00.003+02:00

Kor heldig er ikkje eg som kan få lov til å fotografere ein slik morgon.

Dette er ein av dei vakraste plassane eg veit om i nærområdet mitt.

Det gjekk frå dunkelt og fargelaust til haust i fyr og flamme.

Laaange skuggar som det gjekk an å leike med.

Solgløtt som gjømte seg og kom fram igjen.

Denne morgonen vil eg samle på eit glass og sleppe ut i passe dosar når eg treng det.

For dette var noko av det flottaste eg har opplevd på lenge.

Og så toppar eg det heile med redigering og Antony and the Johnsons.

Hjartemorgon.

Sola, heilt enkelt

2011-10-25T19:39:00.002+02:00

Sola har vore mangelvare her på Vestlandet i lang tid.

Så når ho endelig kom, blei eg heilt besatt av å fange den med kamera.

Eg har vore ute å fotografert tre dager på rad. Kan ikkje huske sist det skjedde.

Eg er veldig, veldig takknemlig.

For ein kveld

2011-10-24T19:36:00.001+02:00

Whoohoo, fotografering i dag og.

I det meste fantastiske lyset på lenge.

Elsk.

Hvis nokon har tips til korleis eg kan få større bilder på bloggen blir eg veldig glad for det.

Haust i fjæra.

2011-10-23T16:49:00.001+02:00

Endelig litt kameratid igjen.

Herlig med haust i fjæra og vind i håret.

På veg heim kom eg til å tenke på dette med øyeblikk og det å være til stede i nuet. For eg såg så mange fine motiv. Då kom det til meg at desse motiva hadde eg ikkje lagt merke til hvis eg ikke var til stede i øyeblikket.

Eg ville ikkje lagt merke til lauva som blåste i vinden.

Eg ville ikkje høyrt vindsuset i tretoppane.

Eg ville ikkje sette sett skyene som dreiv over himmelen.

Men no gjorde eg det.

Og eg trur det er greia med fotografi for meg.

Det gir meg anledning til å være fullstendig tilstede i det eg held på med.

Eg elsker det.

(for alle nynorsknaziar, skriftspråket mitt ligg tett opp mot mitt muntlige - so det så)

Morning light

2011-10-23T12:11:00.001+02:00

Saknar dette lyset.

Og høyrer på Delicate med Damien Rice.

Yasso

2011-10-21T18:41:00.001+02:00

Yasso er verdens finaste schæfer og han har budd hos oss i over 4 år

Han er fødd i Tyskland og vart henta der av ein norsk oppdrettar.

Men det viste seg at Yasso er ein stor schæfer, altfor stor til at han kan brukast til avl.

Så då ville oppdrettaren selge han og heller bruke energien sin på andre hundar.

Heldigvis for oss.

For han er den snillaste hunden eg nokon gong har kjent.

Han liker seg best når han får løpe fritt i skogen (og gjerne jage ein hjort eller to).

Pølser er favorittmaten, lurer på om ikkje det gjeld for alle hunder.

Han elsker å køyre bil og han liker å bli klødd på magen.

At han røyter masse, ikkje liker å bade og bjeffer når vi får besøk høyrer også med.

I januar blir han 6 år.

42 hundeår.

Då er han eldstemann i flokken.

Voff!

Tenåring

2011-10-17T07:02:00.003+02:00

Korleis beskriver ein kjærleik til born uten å ty til klisjear?

For livet vart uendelig mykje rikare når vi fekk Fredrik.

Han gav livet vårt den dimensjonen som kun eit born kan kan gi.

Plutselig var ikkje vi dei viktigaste i livene våre.

Han var.

Og det er han fortsatt. Han og lillebroren.

Og det kjem dei alltid til å være.

I dag fyller Fredrik 13 år.

Han får fram både det beste og det værste i meg, akkurat som ein tenåringson skal.

Han er unik som menneske og med eit hjarte av gull.

Han vil kun godt for alle rundt seg.

Og eg klarer ikkje skrive meir no uten at augene flyt over med tårer.

For så sterk er denne kjærleiken.

Kjære guten vår, gratulerer så mykje med dagen!

No må eg

2011-10-12T18:50:00.001+02:00

snart få med meg ein solnedgang igjen.

Dette bildet tok eg for eit år sida.

Haust og hund

2011-10-11T20:39:00.001+02:00

(Gate)kunstpause

2011-10-10T20:11:00.001+02:00

Ikkje mine bilder i dag, tar ein ørliten (gate)kunstpause.

Alle bildene er linka.

Lauvblom

2011-10-09T10:10:00.004+02:00

Laurdagssol

2011-10-08T14:53:00.001+02:00

Whoohoo, det er sol ut.

Eg, Yasso og kamera(ten) tok ein tur i skogen etter gammalt. Gud, kor eg trengte det.

Kan legge ut fleire bilder i morra, for då blir det visst regn igjen.

Ut i sola igjen. :)

Tilt shift

2011-10-07T10:06:00.001+02:00

Tatt med Iphone og ein slik tilt shift app.

God helg alle!

My man

2011-10-05T10:41:00.001+02:00

I sytten år har han vore min beste venn og kjæreste.

Lucky me.

Smilande benk

2011-10-04T20:57:00.001+02:00

Smilande benk

Mannen som bur nedi lia
må tydeligvis ha merkt seg
at "møbler av plast
har eg elles lite til overs for".

Der to kvite plaststolar stod i fjor

står i år ein solid trebenk.
Ny å sjå til. I alle fall nymåla.
Glinsande grøn.

Kan ein benk smile ?

Denne benken kan.

Da mannen ommøblerte
her på bakketoppen
må han ha smilt i skjegget.
Og smilen blanda seg med grønmålinga
så no står benken og smiler med heile seg.

Og eg som går og set meg der
smiler tilbake med heile meg.

- Halldis Moren Vesaas

The making of

2011-10-03T10:03:00.001+02:00

My home is my castle.

2011-10-02T11:56:00.001+02:00

Hand study

2011-10-01T10:31:00.003+02:00

Flink pike syndrom

2011-09-30T09:48:00.001+02:00

Tid for litt hjernebabbel kjenner eg. Godt kamuflert mellom bilder frå eit fantastisk hagesenter i Huddersfield, England. Plantasjen og Hageland kan gå å legge seg. Her snakker vi kafé med heimelagde kaker, vegetarmiddag og alskens deilig kaffi og te. Vi snakkar fleire hundre kvadrat med interiør, bøker, jul, dyreutstyr og tusenvis av kvadrat med plantar, busker og trær. Veldig fint.

Men altså flink pike syndrom. Kva er det egentlig ?

Eg trur nemlig eg lir av det, kanskje litt mindre no enn før - men likevel.

For ein vil jo være flink ikkje sant ?

Flink som mor, dotter, kjæreste, venn, kollega, barnebarn, kokk, økonom, fotograf pluss pluss.

Å fy flate kor krevande det er å skulle være flink heile tida. Og er ein ikkje flink nok så kjem samvittighet og frykt og skuffelse. Flink pike syndromet medfører at ein blir trist og lei seg og føler seg mislykka og lite dugande til noko som helst. Skjer det ofte nok så begynner ein å tru så innmari på det og.

Så går ein der då og prøver å være flink samtidig som ein veit at ein ikkje duger.

Korleis kjem ein seg ut av denne onde sirkelen då ?

Eg trur at ein må begynne med å akseptere at det er slik det er. Være det bevisst. Kanskje kjenne etter kor tid syndromet er sterkast.

Hos meg kjem det best fram når eg venter gjester, herlighet kor flink eg blir då. Rydder og vasker og baker.

For eg vil jo framstå som om at eg er flink og har huset i orden og har overskudd og alt det der.

Så kjem gjestane, eg smiler og ønsker dei velkommen. Og er glad for at eg har fått tatt eit skippertak. Inni meg er eg nok litt sliten, men mest letta over å rukke å sjaue over huset.

(eg elsker å få besøk altså, skulle berre ønske at eg var litt mindre redd for at andre skal sjå rotet mitt)

Eg trur det er på tide å døype om uttrykket "Flink pike" til "Redd pike".

For min egen del i allefall. Det er nok redd pike syndromet eg lir av. Og det har eg sikkert arva frå mor mi, som i si tid arva det frå mor si og så vidare.

Eg vil rive dette syndromet ut av sjela mi. Trakke på det og sei "no more".

Det har gjort nok skade no. Det er på tide å gi litt faen og leve slik ein har lyst til.

Lett blir det ikkje, men no er eg meir bevisst på det enn nokonsinne.

Eg er på vei.

(skal berre rydde litt først)

God save the English countryside

2011-09-28T09:45:00.001+02:00

Og takk til Blogger for nye templates. Love them. :)

Blir nok ein del bilder frå England framover.

Stay tuned.

Berre fordi...

2011-09-26T14:19:00.003+02:00

To

2011-09-25T14:17:00.003+02:00

Kinn

2011-09-24T14:16:00.003+02:00

Pappkartongar og russedress

2011-09-23T14:15:00.004+02:00

Maraton

2011-09-22T14:11:00.005+02:00

Florø - Bergen - København - Manchester

Manchester - London - Oslo - Florø

Det blir Iphone-maraton frå meg dei kommande dagane.

Veldig greit å kunne ordne framtidsblogging i går. :)

Kinnakyrkja

2011-09-21T09:20:00.001+02:00

Bildene er tatt frå ein kyrkjebenk i Kinnakyrkja.

Kyrkja er truleg bygd ein gong på 1100-talet og ligger ytterst i havgapet på øya Kinn.

Trefigurane på galleriet er mest sannsynlig skore ut av kunstnarar ved kongshoffet i Bergen på Håkon Håkonson si tid på 1200-talet.

Kyrkja er lita og intim og det er ei heilt eiga stemning der.

No for tida er kyrkja kun brukt i sommarhalvåret. Vi var der i barnedåp i begynnelsen av september og då sa presten av neste gudsteneste sannsynligvis ikkje er før konfirmasjon i mai neste år.

Ei staskyrkje rett og slett.

Skogens gull

2011-09-20T17:17:00.001+02:00

I skogen

2011-09-17T15:56:00.001+02:00

I dag hadde vi piknik i skogen. Te på termos, snop og teppe.

Og så plukka vi kantarell.

Fleire bilde kjem.

Blomst med vinger

2011-09-09T10:09:00.002+02:00

Sommerfugl

Så rart det er å tenke på

at jeg er larve, stygg og grå,

men se hva tiden bringer!

Nå er jeg lett og nydelig

Og jeg kan føle tydelig:

Jeg er blitt blomst med vinger!

- Inger Hagerup

Min tur

2011-09-02T08:59:00.001+02:00

Trening og terapi.

August

2011-09-01T20:05:00.003+02:00

Erik Kold

2011-09-01T18:09:00.001+02:00

Åh som eg ønsker meg massevis av desse fantastisk plastbeholdarane.
Kjære universet, please provide. :)

Bildene er lenka.

Morgon

2011-08-29T18:13:00.002+02:00

I dag stod eg opp før sola. Det er lenge siden sist.

Gledar meg til spetakulære himlar som eg kan fange med kameraet.

Bildene over er frå nokre år sidan, tatt med eit heilt greit kompaktkamera.

Eg elsker slike morgonar.

Magisk.

Snart startar haustjakta

etter raude skyer og flammar bak fjell.

...

2011-08-28T21:23:00.003+02:00

No man can walk out on his own story

2011-08-27T16:24:00.001+02:00

Han er fann eg på Etsy.

Etter ei ekte Amerikareise kom han heil og fin heim til oss.

Elsk.

Så til overskrifta. Det er eit sitat frå animasjonsfilmen Rango.

"No man can walk out on his own story"

Eg trur veldig på dette. Eg trur at vi alle har noko som brenn i oss og som vil opp og fram.

Dei fleste av oss jobbar hardt for å undertrykke dette heile livet. For det er liksom ikke tid, vi har ikkje råd, vi tør ikkje, vi fokuserer på alt anna enn oss sjølv og drømmane våre.

Men så henter det oss inn igjen, gong på gong. Det riv og slit og vil aldri sleppe heilt taket.

Det dukkar opp sitat som velter oss over ende, ein artikkel som gjer gjenklang i heile sjela, ein blogg som får det til å krible. "Tenk om eg kunne - men nei, ikkje endå i allefall. Kanskje når ungane blir store, når eg har litt bedre råd, når eg er litt tryggare i meg sjølv."

Eg trur alle har det sånn.

Utenom dei som har lytta innover og fulgt si eiga indre stemme.

Dei som lever historia si. Desse menneska har gjerne ikkje overflod av pengar og materiell goder.

Men eg trur dei er lykkelige likevel.

Fordi dei er viktige i sine eigne liv.

Dei har valgt å tru på seg sjølv og sine eigne evner.

One day I will be there.

Hatlesetnipa 583 m.o.h.

2011-08-26T11:53:00.001+02:00

Bilder frå ein av dei finaste dagane i heile sommar!

Måkefeber

2011-08-25T18:44:00.001+02:00

Sola skin og byr på siste rest av sommar.

Det får duge med måker i dag.

Naboen bader i gull.

2011-08-24T09:56:00.001+02:00

"It takes a lot of courage to show your dreams to someone else." - Erma Bombeck

Makrell og måker

2011-08-23T22:58:00.001+02:00

Takk og pris for at måker liker makrellslog.

I dag drog vi opp 120 makrell på fire timer. Jippi!

Nokre få blir middag i morra, resten blir agn utover hausten.

Dansk himmel

2011-08-23T17:15:00.001+02:00

Himmelen heilt vest i Danmark ein kveld. Lyset var heilt magisk.

Bildet er tatt med Iphone faktisk. Nøgd med da.

Ellers så las eg i dag noko av det finaste eg har lest på lenge.

Det er utdrag frå ei amerikansk barnebok frå 1922, The Velveteen Rabbit skrive av Margery Williams.

Her i frå ein samtale mellom ein ny fløyelskanin og ein gammal gyngehest:

"Real isn't how you are made," said the Skin Horse. "It's a thing that happens to you. When a child loves you for a long, long time, not just to play with, but really loves you, then you become Real."

"Does it hurt?" asked the Rabbit.

"Sometimes," said the Skin Horse, for he was always truthful. "When you are Real, you don't mind being hurt."

"Does it happen all at once, like being wound up," he asked, "or bit by bit?"

"It doesn't happen all at once," said the Skin Horse. "You become. It takes a long time. That's why it doesn't often happen to people who break easily, or have sharp edges, or who have to be carefully kept. Generally, by the time you are Real, most of your hair has been loved off, and your eyes drop out, and you get loose in the joints and very shabby. But these things don't matter at all, because once you are Real, you can't be ugly, except to people who don't understand."

På sidelinja

2011-08-18T20:59:00.002+02:00

Å fy flate no går det fort i svingane her.

Har mest lyst å stå på sidelinja og sjå toget "Kvardag" suse forbi.

Men her er det berre å hoppe på og forhåpentligvis få styring på det heile.

Det er mange vogner på dette toget og det er vanskelig å få oversikt.

Eg har iallefall lagt bokbind på x-antall bøker, blitt mamma til ungdomsskulegut (føler meg altfor ung til det), stått opp tidlig kvar morgon fire dagar på rad (burde være ei lov mot slikt), vore bekymra, vore letta, vore uten nett, tv og telefon (det er då ein kjenner kor hekta ein er), shoppa med tenåringen pluss pluss.

Fjok!

(familien sitt uttrykk for "å fytti grisen" og andre lignande uttrykk. Trengs sterkare uttrykk så bannar vi !)

Fotografering og redigering og slike kjekke ting ligg i skuffen og ventar så lenge.

Og så er det dette med valg då. Ikkje politisk altså.

Personlige innfløkte valg, må vite. Sånne djupe spørsmål som krev meditasjon og ro.

Dette valget får magefølelsen min til å vri seg i eit inderlig "ikkje gjer det",
samtidig kviskar samvittigheten lett "jo, det trur eg du bør".

Trur eg får angstanfall av heile greia, tyngre å puste er det i allefall.

I hjartet veit eg kva eg skal velge.

Handlar berre om å være sterk nok.

God helg alle!

Om ønsker og smal smak (heilt usaklig).

2011-08-10T00:51:00.002+02:00

I mangel på bilder blir det berre tekst i dag og kanskje eit eller anna tilfeldig bilde frå verdensveven som eg tjuvlåner og linker til for å få bedre samvittighet.

Eg har snart bursdag og då kjem jo spørsmålet, kva ønsker du deg ? Like vanskelig å svare kvart år. For eg har jo liksom alt. Ein fantastisk kjæreste (på 17. året), to herlige gutar, finaste hunden, gode vener, hus ved sjøen osv osv.

Eg er sikkert verdens vanskeligaste å gi til for eg har så smal smak. For det lille eg liker, liker eg VELDIG godt. Alt anna vil eg helst sleppe å få. For eg takler veldig dårlig å omgi meg med ting eg ikkje liker.

Min smale smak definerer meg og den eg er og det eg trivest med å ha rundt meg. Veit at enkelte finner det veldig merkelig at eg samler på eit for lengst utgått frokostsett fra Figgjo. Eg har ein Cathrineholm smørsmelter til oppbevaring av penner i kjøkkenvinduet og i sofaen i stua ligg ein heimesydd kosekval, eit heimehekla teppe i 70-talls stil og Radar (robotputa vår).

No har eg rodd meg langt ut på. Tilbake til spørsmålet, kva ønsker du deg ? Svar: Gode opplevingar i lag med dei eg er glad i. Kan eg svare det ?

Angry Birds kake fant eg her. Fantastisk!

Dynamisk ?

2011-08-08T21:24:00.001+02:00

Hørt om dynamisk IP-adresser ? Ikkje eg heller. Levande, irriterande, fucked up IP-adresser som gjer at eg ikkje finner bildene mine. Vi har ein slik fancy lagringsenhet som egentlig er ei eiga datamaskin. Den funka som fjell før vi fekk lagt inn fiber, men no lever altså desse dynamiske IP-adressene sitt eige liv og fuckar opp mitt liv. Kun tegneseriespråk kan beskrive skikkelig kva eg føler, - Aaargh!!!!

Illustrasjonen er linka.

Nokre av dei

2011-08-06T16:06:00.001+02:00

Dette var min første sommarferie med Iphone. Den fekk kjørt seg.

Bildene over er heilt random og tatt med enten Instagram eller Hipstamatic.

Ree Park Ebeltoft Safari

2011-08-05T15:12:00.001+02:00

Desse fine kom vi tett på i Ree Park.

Pluss mange andre.

Tenkte først at det var feil med bilder frå ein dyrepark i svart/kvitt.

Men så fungerer det likevel. Kjekt.

Bilder = blogging

2011-08-04T18:49:00.001+02:00

Vi er i ferd med å gli sakte sakte ut av feriemodus og inn i kvardagsmodus igjen.

Vi har hatt både "vekkeferie" og "heimeferie".

Bildet i dag er frå Blokhus i Danmark. Akkurat i det vi ankom stranda begynte skydekket å sprekke og fargane var fantastiske.

Vi hadde ei innholdsrik reiserute og fekk med oss mykje. Det vart fleire høgdepunkt både for store og små.

Trur Adelgade i Ebeltoft var mitt absolutte høgdepunkt og hotellfrukosten i Fredrikstad.

Vi har litt datakrøll for tida, så det er litt hips om haps med kor tid eg finner bildene våre. Men no har flinkaste kjæresten fått ordna opp i det meste og forhåpentligvis glir eg inn i bloggemodus igjen.

For eg har masse dele.

Lyset frå nord

2011-07-30T01:17:00.001+02:00

Det har vore ei ufatteleg veke. Det har skjedd så mykje at hverken hodet eller hjertet mitt klarer å fatte alt sammen. Kontrastane har vore så store.

Forrige fredag var heilt ufattelig vond. Ein mann sin galskap tok livet av syttisju mennesker. Dei fleste unge og engasjerte. Eg vil ikkje forstå, eg vil ikke akseptere.

Men størst av alt er kjærligheten. Vi har røyst oss samla og vist ryggen til frykt og hat. Og omfavna kvarandre og det vi trur på. For vi er så heldige fordi vi bur i Norge. Eit av dei friaste landa i verda. Og no kanskje også det sterkaste landet i verda.

La lyset frå nord spre seg over heile verda.

"This used to be my playground"

2011-07-25T00:32:00.001+02:00

This used to be my playground
This used to be my childhood dream

This used to be the place I ran to
Whenever I was in need
Of a friend
Why did it have to end
And why do they always say

Don't look back
Keep your head held high
Don't ask them why
Because life is short
And before you know
You're feeling old
And your heart is breaking
Don't hold on to the past
Well that's too much to ask

-Madonna

3652

2011-07-12T21:13:00.001+02:00

Så mange dager er det sidan hjartet mitt vart knust i tusenvis av bitar. Eg trudde eg skulle slutte å puste fordi sorga gjorde så jævlig vondt. Og fortsatt gjør det vondt.

Eg har prøvd å fortrenge at det er ti år siden. Sikker på at eg var sterkare no. Men kroppen ga beskjed, det vart tyngre å puste, vanskelig å slappe av, tårene tett på. Eg vart skikkelig deprimert rett og slett.

Søndag låste eg meg inn i barndomsheimen for å være litt aleine der. Gjekk rundt og surra og leita, men fann ikkje det eg ville finne.

Ro.

Svar.

Han ringte meg ein gong for eit par år sida. - Det går bra, sa han. Eg vakna. Glad for å ha høyrt stemma hans, trist fordi det var ein draum.

Eg trur ikke det finst ein råare følelse enn sorg. Den grov, uforutsigbar, skarp, buldrande, knipande, hard - men samtidig mjuk og så forbanna vond.

Å miste nokon som er så nær i hjertet, er som å miste ein del av seg sjølv. Det er ein sann klisjé.

Og så har eg så utrulig lite medfølelse for folk som klagar over bagateller. Eg spyr av det. Ein har ikkje møtt mykje motstand i livet dersom det er verdt å bruke energi på å klage over småting. Kanskje eg er blitt kynisk.

Det var berre det.

No fortsetter sommaren.

God sommar alle i hop!

(Eg er glad igjen no altså, måtte berre skrive av meg litt frustrasjon.)

Sommar.

2011-07-06T00:30:00.002+02:00

Punktum.

The end

2011-07-01T19:13:00.001+02:00

The end.

No kjem det ikkje fleire bilder frå speidarhuset.

"…feelings like disappointment, embarrassment, irritation, resentment, anger, jealousy, and fear, instead of being bad news, are actually very clear moments that teach us where it is that we’re holding back. They teach us to perk up and lean in when we feel we’d rather collapse and back away. They’re like messengers that show us, with terrifying clarity, exactly where we’re stuck. This very moment is the perfect teacher, and, lucky for us, it’s with us wherever we are."
— Pema Chödrön

Eithundreognittini

2011-06-30T16:45:00.001+02:00

Speiderhyttemaraton fortsetter.

Travle dagar, for lite tid.

Lengtar etter lukkarlyden.

Fortsettelse følger

2011-06-27T21:35:00.002+02:00

Eg byr på speiderhuset igjen. Det ligg berre 10 minutt frå meg, sånn litt bortover og litt oppover.

Framme.

Fram til å tidlig åttital, brukte speidarane i byen og reise på tur på landet.

Til denne hytta. Dei sykla eller tok bussen.

I hytta var det loft med overnattingsplassar, ei stove, eit lite kjøkken, utedo og eit spiserom/formingsrom.

Det ser nesten ut som tida har stått stille der sidan. Berre synd at vær og vind har øydelagt tak og inventar. For det er mykje fint i hytta. Eller det vil sei, det hadde vore fint om ikkje hadde vore for fukt og råte.

Bildene i dag er frå spiserommet, kanskje byr eg på stova seinare.
Alt er autentisk, har ikkje flytta eller rydda på noko.

Loftet turte eg ikkje gå opp på.

B-Hobo

2011-06-27T21:10:00.000+02:00

Så utrulig rart. I går søkte eg på "fotoveske" på finn.no og då kom Kelly Moore-veskene opp.

Eg såg bedande på sambuaren min og sa at eg ønska meg ei B Hobo - veske.

Altså denne:

I dag fann eg ut at bloggen Noe På Hjerte har Kelly More - giveaway.

Og då var det berre å hive seg med.

Krysser fingre og tær !

Ugleklo

2011-06-27T01:35:00.001+02:00

Natt til går bestillte eg dette smykket herfra.

(Kven elsker ikkje Etsy?)

Det er ei avstøyping av ei ekte ugleklo (fra ein taxidermist) og støypt med brukte kulehylster.

Tøft, synest eg. Og ugler er for meg veldig spesielle vesen.

Mulig er det litt av denne ugla sin energi i dette smykket og det tar eg så gjerne i mot.

(Jada, I know - supersært. Men virkelig for meg).

Fant litt som ugla sin symbolikk her. Tar med litt av det som traff mest.

I ugla ligg visdommen du treng for å sjå gjennom folk si maske.

Natta er ugla si tid og mennesker som søker ugla sin visdom bør gjere dette i natta sin stillhet, den lærer deg å kjenne fortid og notid.

Har du ugla si kraft i deg aksepterer du eigne og andre sine skuggesider.

Og så har eg fått ein besettelse, Sleeping At Last.

Nydelig musikk, nydelige tekstar.

Frå songen Watermark

Dive in with your eyes closed

For the life you were born to claim

And the water will be paralyzed

By the courage you contain

And the flutter of your earnest heart

It will fill the silent seas

And all will be restored in your memory

Speiderhuset

2011-06-26T22:23:00.001+02:00

fortsettelse følger

Eit år

2011-06-25T01:24:00.002+02:00

Eit år.

I dag er det eit år siden eg publiserte det første innlegget på denne bloggen.

Ein sommar, ein haust, ein vinter og ein vår.

Nesten to hundre innlegg.

Tenk at eg våga. Det trudde eg ikkje når eg starta.

Eg har lyst å takke dei som har fulgt meg heile vegen.

Flotte menneske som eg alltid blir glad for å høyre i frå.

Og som sjølv har fantastiske bloggar som eg kvar dag gleder meg til å lese og sjå.

Om eg sit her om eit år til å gleder meg over to år som bloggar veit eg ikkje endå,

men eg trur det. For det er kjekt å dele, kjekt å våge.

Bildet i dag er frå i jonsok. Det er redigert for å forsterke energien og stemninga i det.

For det er det eg vil formidle.

Eg vil at bildene mine skal være eit pusterom.
Eit rom for ettertanke og ro.
Der tida kan stå stille.
.

Jonsok

2011-06-24T11:09:00.001+02:00

Hand,feet and crabs

2011-06-23T17:37:00.001+02:00

Vi er så heldige at vi kan gå ned i vår eiga fjære å bade.

I helga starta badesesongen med 16 grader i sjøen.

(Det betyr at eg ikkje bader på leenge endå, må ha over 20 grader).

Og etter badinga var det krabbeleiting. Dei var små, men mange.

Snart blir det tur på sjøen. Blir ei rolig jonsokfeiring for vår del.

Kameraet skal få være med. :)

Leike med strøm

2011-06-22T08:03:00.001+02:00

stille

2011-06-21T19:47:00.001+02:00

Avogtil er det deilig at det er heilt stille.

Den einaste lyden er pusten. Ein får kjenne på korleis ein har det. Heilt på skikkelig.

Fordi ingenting uroar.

Hysj, vær stille. Litt oftare.