mandag 9. oktober 2017

lørdag 7. oktober 2017

Ro i sjela




Skulle skrive noko klokt om å sei i frå når noko ikkje kjennes greit.
Det har eg gjort i dag og det oppleves tungt,
og følelsen av sårhet er veldig tilstede.

Eg tok med meg kamera og rømte til skogs nokre timar,
der holdt desse krabatane på og eg fekk litt ro i sjela.


torsdag 5. oktober 2017

må berre bli ferdig med å vente....




No berre venter eg.
Det kokar over og er stille i hovudet samtidig.
Stramt i brystet, med ein slags tom verk.
Pusten er grunn og magen stuper kråke.
Eg veit kva som kjem, 
har vore sikker heile tida.
Likevel, no i minuttane før avklaring,
lar ikkje kroppen seg kontrollere.

Djup pust, bevisst skriving.
Svelger tungt, oppdager klumpen i halsen.
Kontakter fingrane igjen,
dei skriv og skriv og lystrar - med ubevisste pausar av stille.
Hjernen min er så full, så tom -
intuisjonen er overbevist.
Vitenskapen er på mi side.
Førsteinntrykkene spelar på mitt lag.
Prosentane likeså.

32 minutter etter no.
Alt gir slipp - må berre bli ferdig med å vente.
Lukker augene og ei stripe med lys blir med inn.
Fleire striper.

Ein tanke slår rot,
venter eg så lenge fordi eg skulle skrive dette ?
Har jo tenkt på å skrive mange ganger.

Sjekker at mobilen har lyden på - igjen.
Lurer på å lese nettavisene - igjen.
Trur eg skal bli her, sette føttene i bakken og få kontakt med golvet.
Puster og opplever abstrakte bilder under augelokka.

.

Ein del av meg vil berre slå av mobilen,
 gløyme heile greia.

.

Det er virkelig dette.
Eg kjenner svaret,
treng berre bekreftelsen.
To streker under svaret. Tre.

Å være tilstede i nuet har aldri vore enklare,
eller vanskeligare.

.

55 minutter etter.
Det trengs ikkje fleire ord.





søndag 1. oktober 2017

Hausten




Årstida som har djupast klang.


torsdag 28. september 2017

Diving in




Inspirasjon
Eit objektiv feil veg
Leik i photoshop
Gayatri Mantra
Egentid

Eit nytt bilde.


onsdag 20. september 2017

Med hammer og meisel




Until we can receice with an open heart,
we are really never giving with an open heart.

                                                                                       - Brené Brown


(Eg driver med litt tung sjølvransaking for tida. 
Det å lytte til hjarte og handle ut i frå kva som kjennes godt for meg 
kjem ikkje lett. Likevel står eg i det, vaklande og tidvis full av frykt. 
Livet altså.)

onsdag 6. september 2017