Please, come back

Pepperkaker og ein haug med lys.

Den siste tida har det blitt mykje bilder og lite ord. 

Har liksom ikkje så mykje lurt på lager. For dagane berre går dei.

Den eine hekter seg på den andre og blir til ei lang kvardagslenke.

Og det bør eg være veldig takknemlig for. Vi har det godt.

Vi er heldige.

Og no kjem førjulstida.

Det som kan være den finaste tida på året.

Drit i å vaske alle vindu og tak og veggar.

Bak pepperkaker med ungane, tenn ein haug med lys og lag juleverksted.

Det er kosen ein har lyst å ta vare på, resten kan ein ta seinare.

Påminning til meg sjølv og alle andre som kan trenge det.

Soulsisters

...

The same, but different

Refleksjon

Heilt fint

 at snøen ikkje har komt endå.

Men kaldt er det og det var heilt rett med ullundertøy i dag.

Skogen baud på sitt beste i dag og.

Elsker skogen altså. :)

Lugn

Alle desse kveldane

A bit different

 See the eye?

Haustglad

Ute regner det.

Men eg er haustglad likevel.

Kan jo berre puste inn desse bildene ei stund.

Silhouettes

My morning

 Kor heldig er ikkje eg som kan få lov til å fotografere ein slik morgon.

Dette er ein av dei vakraste plassane eg veit om i nærområdet mitt.

Det gjekk frå dunkelt og fargelaust til haust i fyr og flamme.

Laaange skuggar som det gjekk an å leike med.

Solgløtt som gjømte seg og kom fram igjen.

Denne morgonen vil eg samle på eit glass og sleppe ut i passe dosar når eg treng det.

For dette var noko av det flottaste eg har opplevd på lenge.

Og så toppar eg det heile med redigering og Antony and the Johnsons.

Hjartemorgon.

Sola, heilt enkelt

Sola har vore mangelvare her på Vestlandet i lang tid. 

Så når ho endelig kom, blei eg heilt besatt av å fange den med kamera.

Eg har vore ute å fotografert tre dager på rad. Kan ikkje huske sist det skjedde.

Eg er veldig, veldig takknemlig.

For ein kveld

 Whoohoo, fotografering i dag og.

I det meste fantastiske lyset på lenge.

Elsk.

Hvis nokon har tips til korleis eg kan få større bilder på bloggen blir eg veldig glad for det.

Haust i fjæra.

Endelig litt kameratid igjen.

Herlig med haust i fjæra og vind i håret.

På veg heim kom eg til å tenke på dette med øyeblikk og det å være til stede i nuet. For eg såg så mange fine motiv. Då kom det til meg at desse motiva hadde eg ikkje lagt merke til hvis eg ikke var til stede i øyeblikket.

Eg ville ikkje lagt merke til lauva som blåste i vinden.

Eg ville ikkje høyrt vindsuset i tretoppane.

Eg ville ikkje sette sett skyene som dreiv over himmelen.

Men no gjorde eg det.

Og eg trur det er greia med fotografi for meg.

Det gir meg anledning til å være fullstendig tilstede i det eg held på med.

Eg elsker det.

(for alle nynorsknaziar, skriftspråket mitt ligg tett opp mot mitt muntlige - so det så)

Morning light

Saknar dette lyset.

Og høyrer på Delicate med Damien Rice.

No må eg

snart få med meg ein solnedgang igjen. 

Dette bildet tok eg for eit år sida.

Haust og hund